กลอน : (19)

ถึงวันครูให้รำลึกอยู่ในจิต

ผู้ฝึกคิดฝึกอ่านและสั่งสอน

จริยธรรมคุณธรรมเป็นอาภร

ครูพร่ำสอนจรเด็กให้เป็นคน

***ครั้งละบาทนับไม่ควรค่าเรือจ้าง

ที่ทั้งสร้างแบะคิดประสิทธิ์ผล

ครูสร้างคนสร้างชาติดังเครื่องกล

บังเกิดผลอันดีสรีชาติเอย

ขอขอบคุณที่มาของ กลอนปีใหม่จาก : คุณ อุ๊ 2/10 ด.ส. จาก sakulthai.com

กลอน : (18)

ย้อนรำลึก นึกถึงวัน ฉันยังเด็ก

ตัวเล็กๆ ไปโรงรียน หิ้วของขาย

มะขามเทศ ร้อยเป็นพวง ร่วงกระจาย

ได้สตางค์ มาก็หาย เหลือนิดเดียว

กลัวครูเห็น ฉันจึงหลบ แอบซ่อนไว้

เพื่อนนักเรียน เพียรมาไกล้ ฉันยิ่งเสียว

กลัวที่สุด ในชีวิต คือไม้เรียว

จนบัดนี้นี้ ก็ยังเสียว อยู่ทุกวัน

ไม้บรรทัด คาบมาแล้ว เชื่อไหมแม่

ทั้งโดนแสร้ ทั้งโดนหวาย ซ้ายขวาหัน

น้ำตาร่วง เพราะตัวเรา ใช่ใครกัน

ครูลงทัณฑ์ เพื่ออยากให้ เราได้ดี

มิใช่โดน ลงโทษ เพราะขายของ

แต่ที่โดน เพราะลำพอง จ้องโดดหนี

มีการบ้าน ก็ส่งช้า กว่าเขาทุกที

แต่สิ้นปี ก็สอบผ่าน ด้วยอ่านจำ

คิดถึงครู อยากไปหา ไปก้มกราบ

อยากไปอาบ น้ำให้ครู หนูขอย้ำ

อาบที่แขน เพื่อทดแทน สิ่งครูทำ

สิบหกนี้ ศิษญ์ขอจำ คือวันครู...

ขอขอบคุณที่มาของ กลอนปีใหม่จาก : Admin จาก preyawat.com

กลอน : (17)

วันสิบหก มกรา ข้าเคารพ

ขอน้อมนบ แด่ครู ผู้สั่งสอน

คอยอบรม บ่มวินัย ให้รู้นอน

กับคำสอน ล้ำค่า แสนสำคัญ

ศิษย์น้อมกราบ ขอบพระคุณ คุณครูเหลือ

ที่คอยเกื้อ เจือจุน หนุนใจฉัน

ทุกสิ่งดี ที่บัดนี้ มีทุกวัน

ก็เพราะครู ผู้เลอสรรค์ บันดาลมา

มีเพียงคำ กล่าวเอ่ย เผยให้รู้

แด่คุณครู ผู้ชี้ทาง การศึกษา

ศิษย์วันนี้ ดีได้นั้น ด้วยปัญญา

ที่คุณครู ผู้ชี้ฟ้า นำข้าไป

ขอขอบคุณที่มาของ กลอนวันครู จาก : รัชนี คุณานุวัฒน์ จาก kroobannok.com

กลอน : กรองมาบูชาครู

กรองมาบูชาครู

ครู ของฉันเรียนจบ แค่ปอ สี่

ปริญญาเอก โท ตรี หามีไม่

ไม่เรียนจิตวิทยา มาเหมือนใคร

เพียงแต่มีหัวใจ ใฝ่เป็นครู

ท่านจึงมีไม้เรียว ไว้เคี่ยวเข็น

มีน้ำคำ ฉ่ำเย็น ระรื่นหู

มีท่าที กริยา น่าเชิดชู

มีจิตใจ ควรคู่ การบูชา

เฝ้าอบรม สั่งสอน อาทรศิษย์

ชี้ถูกผิด ชั่วดี มีคุณค่า

ท่านอดทน ทุ่มเท ทุกเวลา

ต้องหนักแน่น แม้นว่า ต้องหนักใจ

การเป็นครู ดูเหมือน ไม่ยากเย็น

แต่หลายคน มาเป็น เป็นไม่ได้

แม้รอบรู้ สามารถ ศิลป์ศาสตร์ใด

อยากเป็นครู ถึงเป็นได้ ก็ไม่นาน

เพราะครูคือ ผู้ให้ ใช่บัณฑิต

ที่ปราดเปรื่อง เรืองวิทย์ ทุกทุกด้าน

คือผู้สร้างความคิด จิตวิญญาณ

และกล่อมเกลาสันดาน อย่างมารดา

เป็นแม่พิมพ์ แม่แบบ อย่างแยบยล

ครูสร้างคน ใช่แค่งานการศึกษา

ต้องถ่ายทอดด้วยชีวิต ใช่วิชชา

ความเป็นครู จึงมีค่า กว่าอาจารย์

ขอขอบคุณที่มาของ กลอนวันครู จาก : ชูชาติ ครุฑใจกล้า จาก Dek-d.com

กลอน : (16)

บูชาครูผู้ประเสริฐเลิศล้ำเหลือ

สอนศิษย์เพื่อมีความรู้สู่ความฝัน

เป็นคนดีศรีสังคมอบรมกัน

มุมุ่งมั่นสร้างสรรค์คุณหนุนความดี

บูชาครูผู้ล้ำเลิศประเสริฐหลาย

ศิษย์หญิงชายได้ตระหนักรักศักดิ์ศรี

น้อมนำพรอวยพรครูอยู่สุขขี

ปลื้มเปรมปรีดิ์ดวงฤดีชั่วชีวา

อัญเชิญเทพเมืองแมนแดนดุสิต

เนรมิตพิชิตภัยได้รักษา

เทพเทวัญเนาชั้นฟ้าองค์อินทรา

อัญเชิญมาอวยชัยครูอยู่จำเริญ

ขอขอบคุณที่มาของ กลอนวันครู จาก : นายทองม้วน สิงห์ทองห้า

โรงเรียนบุแกรงวิทยาคม อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ โพสโดย คุณ ตาหวาน จาก learners.in.th

กลอน : (15)

ประดุจดั่งแม่พ่อก่อกำเนิด

น้ำใจเลิศเมตตามหาศาล

ผู้สอนสั่งทั้งจริยาวิชาการ

สร้างสืบสานคนมีธรรมนำสังคม

หวังเพียงให้เด็กน้อยค่อยเติบใหญ่

มีน้ำใจใฝ่สรรค์สร้างอย่างสั่งสม

ถ้วนทุกวันหมั่นขัดเกลาเฝ้าอบรม

เพียรเพาะบ่มสุดกำลังด้วยตั้งใจ

ฝึกค้นคิดพิจารณาหาคำตอบ

ฝึกทดสอบวิเคราะห์ความรู้ถามไถ่

ฝึกเทคโนโลยีที่ก้าวไกล

ฝึกประยุกต์ใช้ตามวิถีที่เพียงพอ

ฝึกให้เป็นผู้ให้ไม่หวังผล

ฝึกอดทนสร้างสายใจไว้เกี่ยวก่อ

ฝึกวิธีทำใจในคำรอ

ฝึกไม่ท้อแท้ใจในชะตา

เป็นแสงเทียนแห่งธรรมนำสว่าง

เป็นแก่นกลางกลไกชาติปราชญ์ศึกษา

เป็นผู้จุดเทียนทองของปัญญา

เป็นผู้กล้าแกร่งหัวใจไฟอุดมการณ์

จะเหนื่อยยากอย่างไรก็ไม่บ่น

พร้อมผจญขจัดปัดทุกข์ผ่าน

เสียสละเพื่อส่วนรวมร่วมกอปรการ

รักในงานที่ศรัทธาอาชีพครู

ขอนบนิ้วบูชามากราบไหว้

คุณครูไทยทั้งหลายได้รับรู้

น้อมนำใจใส่ทูนเทิดและเชิดชู

จากหนูหนูนักเรียนเขียนอวยพร

ขอคุณพระศักดิ์สิทธิ์ฤทธิผล

โปรดดาลดลทุกข์สลายคลายเดือดร้อน

ส่งความสุขสู่กายใจไร้นิวรณ์

ผ่านกานท์กลอนนี้มาบูชาครู..

ขอขอบคุณ กลอนวันครู โดยคุณ Phraernumkang จาก dreampoem.com

กลอน : (14)

มิถุนาชื่นบานสานใยรัก

ต่างประจักษ์แจ้งไว้ในใจอยู่

เป็นพิธีสืบสานการไหว้ครู

ศิษย์ทุกผู้รู้แจ้งแห่งดวงมาน

ดอกไม้ฉมชมชื่นยื่นด้วยรัก

ฝากใจภักดิ์ให้พร้อมน้อมอ่อนหวาน

เป็นดอกไม้เปี่ยมรักล้นยลเบิกบาน

หวังสืบสานตำนานเก่าเล่าเลื่องลือ

ดอกไม้ผลิกิ่งกานแตกก้านหน่อ

เหมือนลออทอแสงแห่งความซื่อ

กลีบบางเบาเฉาง่ายหากหลายมือ

ยิ่งยึดยื้อถือแรงแห้งเฉาตาย

ดรุณน้อยคอยครูผู้พร่ำสอน

ดังไม้อ่อนดัดง่ายได้ดังหมาย

หากรดน้ำพรวนดินใจไม่เสียดาย

จักสืบสายคนดีศรีแผ่นดิน

ให้สำนึกรักชาติศาสน์กษัตริย์

รู้ประหยัดสร้างสานงานท้องถิ่น

เคารพนอบบุพการีมีในจินต์

ห่างไกลสิ้นเสพสร้างทางมัวเมา

ใฝ่ใจเรียนเขียนอ่านการศึกษา

จักพูนเพิ่มปัญญาลาโฉดเขลา

เรียนเถิดเจ้านกน้อยค่อยขัดเกลา

พ้นวัยเยาว์เจ้าเติบใหญ่จักได้ดี.

ขอขอบคุณ กลอนวันครู โดยคุณ am087 จาก dreampoem.com